دیدی نو، ورای آنچه که دیگران می بینند

فتوبلاگ مهدی توحیدی اصل

زمستان

 

مهدی توحیدی اصل

 

مهدی توحیدی اصل

 

تهران 1392

---------------------------

به نام خدا

برگی تنها؛ در هنگامه ی کورانی سرد در زمستانی تاریک؛ اگرچه زرد و پژمرده، اما سبزی امید در جان خود می پرورد. از تراکم برف ها می توان فهمید؛ در میانه های زمستانی سرد هستیم. اما برگ هنوز استقامت کرده است و بر جای خود ایستاده است. نامش را می گذارم آخرین برگ زمستان. شاید فردا این برگ بیفتد، اما چه کسی هست که عظمت این برگ را بتواند انکار کند، برگی که آخرین برگ است. آخرین بازمانده بهاران گذشته. آفت خورده و پیر و رنجور، هنوز پابرجا. شاید این برگ تا بهار بماند تا رازهای مگوی بهاران پیشین را با جوانه ها بازگوید. بدون شک او می باید، حامل پیام مهمی باشد.

امضاء

محمد مهدی موحدی

  
نویسنده : مهدی توحیدی اصل ; ساعت ۱٠:٥٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱۱/۱٠
تگ ها :